انجمن مهندسی متالورژی و مواد ایرانمهندسی متالورژی1563-174521320180923Effect of Severe Plastic Deformation byHigh Pressure Torsion on the Microstructure, Mechanical Properties and Pseudoelastic Behavior of the Fe-10Ni-7Mn (wt.%) Steel after Intercritical Annealing treatmentتاثیر انجام تغییرشکل پلاستیک شدید به روش پیچش تحت فشار بالا بر ریزساختار، خواص مکانیکی و رفتار سودوالاستیسیته فولاد Fe-10Ni-7Mn (wt.%)آنیل‌شده در منطقه دو فازی آستنیت-فریت1761863433510.22076/me.2018.91387.1201FAفائزهجوادزاده کلهرودیدانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحمیدرضاکوه داردانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحسنشیرازیدکترای دانشکده مهندسی متالورژی و مواد دانشگاه توهوکو ژاپنحمیدرضاجعفریاندانشکده مهندسی متالورژی و مواد، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0000-0002-8405-3913محمودنیلی احمدآبادیاستاد دانشکده مهندسی متالورژی و مواد دانشگاه تهرانJournal Article20180806In this research, the effect of severe plastic deformation by high pressure torsion process on the microstructure, mechanical properties and pseudoelastic behavior of the Fe-10Ni-7Mn (wt.%) alloy after annealing at intercritical temperatures was investigated. The results revealed that applying high pressure torsion process for 20 turns on the solution annealed specimen and intercritical annealed samples at two different temperatures, 580 and 600°C for 2 hours, caused reasonable ductility with significant increase in micro-hardness, ultimate tensile strength and reduced grain size to nanometer. Phase evaluation by XRD and EBSD analysis showed that high pressure torsion process led to reverse transformation of martensite to austenite in solution annealed specimen and austenite to martensite transformation in the intercritical annealed samples. Among studied samples conducted in this research, the intercritical annealed sample at 600°C and subsequently deformed by high pressure torsion, revealed the most significant mechanical properties. Moreover, in this sample due to the higher fraction of austenite, fine grain size and high tensile strength, and easier reversible movement of the fcc/hcp interface, more amount of pseudoelasticity was achieved in comparison to the others samples.در پژوهش حاضر، تاثیر تغییرشکل پلاستیک شدید به روش پیچش تحت فشار بالا به همراه آنیل در منطقه دو فازی فریت-آستنیت بر ریزساختار، خواص مکانیکی و سودوالاستیسیته فولاد مارتنزیتی کم کربن Fe-10Ni-7Mn (wt.%) مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور نمونه ها در سه حالت پس از آنیل محلولی و آنیل هم دما در دماهای ℃ 580 و 600 به مدت 2 ساعت در معرض فرآیند پیچش تحت فشار بالا قرار گرفتند. نتایج حاکی از آن است که اعمال 20 دور فرآیند پیچش تحت فشار بالا بر نمونه های آنیل محلولی و آنیل شده موجب بهبود چشمگیر سختی و استحکام نهایی، کاهش اندازه دانه به ابعاد نانومتری و دستیابی به چکش خواری مطلوب شده است. بررسی های فازی نشان داد که فرآیند پیچش تحت فشار بالا موجب رخداد دگرگونی معکوس مارتنزیت به آستنیت در نمونه آنیل محلولی و دگرگونی آستنیت به مارتنزیت در نمونه های آنیل شده در منطقه دوفازی آستنیت-فریت شده است. در مقایسه سه نمونه مورد مطالعه، نمونه آنیل شده در دمای C° 600 و سپس فرآوری شده با فرآیند پیچش تحت فشار بالا، سختی مطلوبتر با بیشترین میزان یکنواختی و همچنین استحکام نهایی و تغییرطول تا شکست بهینه ای نسبت به دو نمونه دیگر ارائه داد. به دلیل درصد آستنیت بیشتر موجود در ریزساختار این نمونه، اندازه دانه کوچک و استحکام نهایی بیشتر، امکان حرکت برگشت پذیر فصل مشترک فازهای آستنیت و مارتنزیت اپسیلن بهتر مهیا شد و در نتیجه میزان سودوالاستیک به دست آمده از این نمونه نسبت به دو حالت دیگر اندکی بیشتر بوده است.https://www.metalleng.ir/article_34335_76116a8b8f5da981ab90769dcf68a207.pdfانجمن مهندسی متالورژی و مواد ایرانمهندسی متالورژی1563-174521320180923Influence of Porosity on Fatigue of Cast Nickel Aluminum Bronze and AProposed Method to Reduce scatter of dataتاثیر تخلخل بر خستگی برنز آلومینیوم نیکل دار ریختگی و ارایه روشی برای کاهش پراکندگی داده ها1871973433610.22076/me.2018.76114.1160FAساغرفولادی ماهانیدانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی موادفخرالدیناشرفی زادهدانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده مهندسی موادمحمد علیگلعذاردانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهانJournal Article20180519In this study, the effect of casting porosity on the strength of cast nickel aluminum bronze (NAB) was investigated. For this purpose, four-point fatigue tests were carried out under R = -1 and 50 Hz on this alloy. Experimental results and plotted fatigue curve indicated high values of scattering in fatigue data, increased at applied stress levels higher 150 MPa. To reduce scattering and to obtain a more realistic fatigue strength, pore sizes were measured from the fracture surfaces of the specimens by using image processing technique. The fatigue strength was, then, calculated based on the effective area and fatigue curves were re-plotted. Results indicated that S - N curves obtained by this method are independent from casting defects and could present a better index for fatigue strength of the casting alloy. Therefore, it was concluded that the strength was obtained from this method could be an appropriate reference value when considering the fatigue properties of cast nickel aluminum bronze.در این پژوهش تاثیر حفرههای ریختگی بر استحکام خستگی برنز آلومینیوم نیکلدار ریختگی مورد مطالعه قرار گرفت. به این منظور آزمایش خستگی چهار نقطهای تحت شرایط R = -1 و فرکانس 50 هرتز روی این آلیاژ انجام شد. بررسی نتایج و رسم منحنی S-N آلیاژ نشان داد به دلیل وجود تخلخل و عیوب ریختگی در نمونه ها، داده های خستگی پراکندگی زیادی دارند که این پراکندگی با افزایش تنش اعمال شده بیشتر می شود. جهت کاهش پراکندگی داده ها و محاسبه استحکام خستگی، اندازه تخلخل در سطح مقطع شکست به کمک تصاویر میکروسکوپی الکترونی روبشی و تکنیک پردازش تصویر اندازه گرفته شد. سپس به کمک نتایج به دست آمده استحکام خستگی بر اساس اندازه سطح موثر نمونه ها محاسبه شد. بررسی نتایج نشان داد که رسم منحنی S - N بر اساس تنش محاسبه شده به عیوب ریخته گری و حفرهها وابستگی کمتری دارد و شاخص واقعی تری از استحکام خستگی برنز آلومینیوم نیکلدار ریختگی به شمار می آید.https://www.metalleng.ir/article_34336_19081333d0f55f0e056d42691466a191.pdfانجمن مهندسی متالورژی و مواد ایرانمهندسی متالورژی1563-174521320180923Copper Cone Shell production Using Electroforming Process and Investigating Parameters Effect on the Process by the use of Numerical Simulationساخت پوسته ی مخروطی مسی با استفاده از فرآیند الکتروفرمینگ و بررسی پارامترهای موثر بر فرآیند ساخت آن از طریق شبیه سازی عددی1982063433710.22076/me.2018.84662.1186FAحمیدحیدری پبدنیدانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایرانحسینمهمان نوازدانشکده مهندسی مکانیک، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانغلامحسینلیاقتاستاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانصادقرحمتیدانشیار، دانشکده مهندسی مکانیک، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانحمیدفاضلیدانشیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایرانJournal Article20180420The purpose of this study is to demonstrate the advantages of computer simulation and parametric studies in improving the copper electroforming process. For this purpose, the finite element model for a cone geometry was prepared using the Comsol software, and the effect of key parameters including applied current density, solution electrical conductivity, electrode spacing, and anode length, on the thickness uniformity. In order to validate the model, a conical shell was produced in the laboratory by electroforming method, and the thickness distribution was compared with the simulation results. The comparison of the results showed that using the tertiary current distribution method to simulate the electroforming process is a precise and efficient model and can be used for parametric studies. Finally, after parametric study, it was determined that all selected variables had a significant effect on the thickness uniformity. In addition, it was found that the most to least significant variables were applied current density, solution conductivity, anode-cathode spacing, and anode length, respectively.هدف از این پژوهش نشان دادن مزایای شبیه سازی رایانه ای و مطالعات پارامتری در بهبود فرآیند الکتروفرمینگ مس می باشد. برای این منظور مدل المان محدود برای یک هندسه مخروطی شکل با استفاده از نرم افزار کامسول تهیه و اثر پارامترهای کلیدی شامل دانسیته ی جریان اعمالی، هدایت الکتریکی محلول، فاصله ی الکترودها، و طول آند، بر میزان یکنواختی ضخامت بررسی شد. به منظور صحت سنجی مدل، یک پوسته ی مخروطی شکل در آزمایشگاه به روش الکتروفرمینگ تولید، و توزیع ضخامت در آن با نتایج حاصل از شبیه سازی مقایسه شد. مقایسه ی نتایج نشان داد برای شبیه سازی فرآیند الکتروفرمینگ، استفاده از مدل توزیع جریان سه گانه ، یک مدل دقیق و کارآمد است و می توان از آن برای مطالعات پارامتری استفاده کرد. در نهایت پس از مطالعه ی پارامتری مشخص شد همه ی متغیرهای انتخاب شده تاثیر قابل توجهی بر ضخامت کلی ایجاد شده و میزان یکنواختی ضخامت دارند. علاوه بر این مشخص شد که دانسیته ی جریان اعمالی بیش ترین و فاصله ی الکترود ها کمترین اثر را بر مقدار ضخامت و یکنواختی آن دارد.https://www.metalleng.ir/article_34337_5f963b42063bb09eaf0529dd0e6d84ce.pdfانجمن مهندسی متالورژی و مواد ایرانمهندسی متالورژی1563-174521320180923Investigation of Microstructure and mechanical properties of A356/SiC nanocomposites produced via a modified vortex methodبررسی ریزساختار و خواص مکانیکی نانوکامپوزیت A356/SiC تولید شده به روش گردابی اصلاح شده2072153433810.22076/me.2018.64536.1137FAحسنثقفیاندانشگاه علم و صنعت ایرانکیمیاعنایت منشدانشجوی کارشناسی ارشد، شناسایی و انتخاب مواد، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایرانJournal Article20170524In this research, the influence of various weight percentages of reinforcing particles on the microstructure and mechanical properties of composites was investigated. Aluminum alloy (A356) matrix composites reinforced with 0.5, 1 and 1.5 wt. % nano-particle SiC (about 80nm) were fabricated via stir casting method. Fabrication was performed at 610°∁ by the injection of reinforcing particles into molten alloy. The composites were characterized by field emission scanning electron microscope (FESEM) equipped with image analyzer and energy dispersive spectroscopy (EDS) and, Optical microscope (OM). Microstructure evaluation revealed a uniform distribution of nano particles with reduced in weight percentages and the average size of dendritic arms has decreased at least 50 percent. .Brinell hardness measurement showed that addition of reinforcing particles gives rise to hardness compared to matrix alloy and the highest increase was for the sample contain 0.5% SiC with 40 percent increase. The porosity percentage in the materials was calculated according to the difference between the theoretical and measured density and revealed that porosity increased about 3% by increasing in amount of SiC particles.در این تحقیق، تاثیر درصد وزنی نانوذرات سرامیکی بر نحوه‌‌ی توزیع و خواص مکانیکی کامپوزیت مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور از نانوذرات SiC با متوسط اندازه ذره 80 نانومتر استفاده شد که با درصدهای وزنی ۰.۵، ۱ و ۱.۵ به مذاب در دمای °∁610 و به روش ریخته‌گری گردابی اصلاح شده به همراه فشار گاز خنثی تزریق شد. بررسی‌های ریزساختاری توسط میکروسکوپ نوری و الکترونی روبشی گسیل میدانی (FESEM) نشان داد که نانوکامپوزیت‌ها از ریزساختار ظریف‌تری نسبت به آلیاژ تقویت نشده برخوردارند به طوری که میانگین انداره بازوهای دندریتی تا 50 درصد کاهش یافته است و توزیع ذرات در زمینه با کاهش درصد وزنی بهبود می‌یابد. بررسی سختی نمونه‌ها توسط سختی سنجی برینل نشان داد که وجود ذرات مقاوم‌ساز موجب افزایش سختی نمونه‌های کامپوزیتی شده و بیشترین سختی مربوط به نمونه با ۰.۵% وزنی از نانوذرات SiC با افزایش 40 درصدی در سختی است. درصد تخلخل نمونه های ریختگی با استفاده از روش ارشمیدس و محاسبه اختلاف چگالی واقعی و ظاهری اندازه‌گیری شد و مشخص شد با افزایش درصد وزنی ذرات SiC از ۰.۵ به ۱.۵ ، حدودا 3% بر میزان تخلخل موجود در نمونه‌ها افزوده می شود.https://www.metalleng.ir/article_34338_2f02ebc2e4fc50a2545e0709c5fb526c.pdfانجمن مهندسی متالورژی و مواد ایرانمهندسی متالورژی1563-174521320180923Determination of optimum conditions for the production of suitable green pellets from concentrates of iron ore with a low blain by organic and inorganic additivesایجاد شرایط بهینه جهت تولید گندله خام مناسب از کنسانتره‌های سنگ آهن با سطح ویژه پایین توسط افزودنی‌های آلی و معدنی2162243433910.22076/me.2018.84327.1184FAمهدیعلی زادهگروه مهندسی مواد دانشکده مهندسی مواد دانشگاه صنعتی اصفهانمحسنعلی زادهمهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر اصفهان0000-0002-8781-479Xحمزه علیجیلانشرکت فولاد مبارکهJournal Article20180415Basically, the limitation on the grinding capacity of iron ore mines is one of the challenges of increasing the capacity of pelletizing units along with the program of increasing steel production in our country. Therefore, the purpose of this research is to investigate the operational solution for obtaining appropriate quality of green pellets of fine concentrate with low specific surface area (less than 1500 cm2/g). Pilot pelletizing process was carried out by mixing fine concentrates of Chadermallo and Bafgh with blain number from 1220 to 1392 cm2/g and various additives such as bentonite, sodium carboxymethylcellulose (CMC), sodium hydroxide and sodium carbonate. Wettability of iron ore particles was evaluated with distilled water, process water, CMC solution and sodium hydroxide. The particle size analyzer and Fisher were used for determination of particle size distribution and specific surface area of concentrate powder, respectively. The drop number, wet strength and dry strength were measured for evaluation of the quality of green pellets produced. High wettability was measured when Carboxymethyl cellulose organic binder solution was used. To maintain the qualitative properties of green pellet, proportional to reduction of blain number of concentrate powder from 1396 to 1220 cm2/g and as well as avoid the increasing bentonite consumption, the CMC organic viscose solution has been added to the mixture of 0.01 to 0.03 %wt. the dry strength of the pellets to 5.5 kg/pellet was increased, by addition of sodium carbonate without of NaOH.اساساً یکی از چالش‌های افزایش ظرفیت واحدهای گندله‌سازی در راستای برنامه افزایش تولید فولاد کشور، محدودیت در ظرفیت خردایش آسیاهای معادن سنگ آهن است. در سالهای اخیر دستیابی به اهداف تعیینشده منجر به کاهش سطح ویژه ذرات در طی فرآیند خردایش شده است. از این رو، هدف از این تحقیق ارائه راهکارهای اجرایی جهت دستیابی به تولید گندله خام مناسب از کنسانتره‌های سنگ آهن با سطح ویژه پایین (کمتر از cm2/g 1500) است. به این منظور، فرایند گندله‌سازی توسط مخلوطی از کنسانتره‌های ریزدانه معادن چادرملو و بافق با دامنه تغییرات سطح ویژه از 1220 تا cm2/g 1396 در پایلوت انجام شد. از مواد مختلف افزودنی نظیر بنتونیت، سدیم کربوکسیمتیل سلولز (CMC)، سدیم هیدروکسید و سدیم کربنات استفاده شد. زاویه تماس سیالهای آب مقطر، آب فرایند، سدیم هیدروکسید و محلول CMC روی سنگ آهن اندازه‌گیری شد. جهت تعیین توزیع اندازه و سطح ویژه ذرات کنسانتره، بهترتیب از روش اندازه‌گیری لیزری و فیشر استفاده شد. بهمنظور بررسی خواص گندله خام، آزمونهای عدد افتادن، استحکام‌تر و استحکام خشک صورت گرفت. نتایج نشان داد که زاویه ترشوندگی چسب آلی CMC نزدیک به آب مقطر و حدود 20 درجه است. متناسب با کاهش سطح ویژه پودر کنسانتره از 1396 به cm2/g 1220 ، محلول ویسکوز آلی CMC به مخلوط مواد از 01/0 تا 03/0 درصد وزنی اضافه شده است. افزودن سدیم کربنات بجای سدیم هیدروکسید در مخلوط مواد باعث افزایش استحکام خشک گندله تا kg/pellet 5/5 شده است.https://www.metalleng.ir/article_34339_562eec4ba9b07078010e6d03345f031f.pdfانجمن مهندسی متالورژی و مواد ایرانمهندسی متالورژی1563-174521320180923Effect of Deep Cryogenic Treatment on Precipitation Hardening of Aluminum 2024 and 7075اثر عملیات زیرصفر عمیق روی رسوب سختی آلومینیم 2024 و 70752252363434010.22076/me.2018.77520.1164FAسید ابراهیموحدتدانشگاه آزاد اسلامی واحد آیت الله آملی- دانشکده مهندسی0000-0002-0117-7452فریبرزفرجیموسسه غیرانتفاعی نقش جهان اصفهان، اصفهان، ایران.هادینظریاندانشکده مهندسی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایرانJournal Article20171217Sub-zero treatment is an efficient method for increasing the efficiency of metal alloys. In addition, aging is a common method for increasing the ratio of the strength to weight of aluminum alloys 2024 and 7075 for using in a passenger aircraft. In this research, the effect of sub-zero treatment at temperature of -196° C (deep cryogenic treatment) and time of 4 hours on the hardness of aluminum alloys 2024 and 7075 are studied. For this purpose, scanning electron microscopy (SEM) and scanning transmission electron microscopy (STEM) have been applied to study the microstructure. Also, tensile and hardness tests have been applied to study mechanical properties. The results show that the formation of precipitation around the particles (especially for iron particles) is facilitated by performing sub-zero treatment. Because the difference in the coefficient of iron contraction with the aluminum matrix at sub-zero treatment causes elements (such as copper in 2024 and magnesium in alloy 7075) are easier to absorb the areas around iron particles at aging temperature of 100 ° C. The new precipitates increased the yield strength of aluminum 2024 and 7075 compared to the control specimen, 32 and 20 MPa, respectively, and the tensile strength of aluminum 2024 and 7075 increased 26 and 21 MPa, respectively. While in both specimens, the change of hardness was not noticeable.عملیات زیر صفر یک روش کارآمد برای افزایش کارآیی آلیاژهای فلزی است و به علاوه، پیرسختی یک روش متداول برای افزایش نسبت استحکام به وزن آلیاژهای آلومینیم 2024 و 7075 به منظور استفاده در بدنه هواپیماهای مسافربری است. در این تحقیق، اثر عملیات زیرصفر در دمای 196- درجه سانتیگراد (زیرصفرعمیق) با مدت زمان نگهداری 4 ساعت روی میزان رسوب سختی آلیاژهای آلومینیم 2024 و 7075 مطالعه می شود. به همین منظور، برای مطالعه ریزساختار از میکروسکپهای الکترونی روبشی (SEM) و روبشی-عبوری (STEM) استفاده شده است. همچنین، برای مطالعه خواص مکانیکی از آزمون کشش و سختی استفاده شده است. نتایج نشان داده است که با انجام عملیات زیرصفر، تشکیل رسوب در مجاورت ذرات موجود در زمینه بویژه برای ذره آهن، تسهیل می شود زیرا در دماهای زیرصفر، اختلاف ضریب انقباض آهن با زمینه آلومینیم موجب می شود تا در دمای پیرسختی برابر با 100 درجه سانتیگراد، اتمهای عناصر آلیاژی (مانند مس در آلیاژ 2024 و منیزیم در آلیاژ 7075) راحت تر جذب نواحی اطراف ذره آهن شوند. تشکیل رسوبهای جدید موجب شده است که استحکام تسلیم آلومینیم 2024 و 7075 نسبت به نمونه شاهد به ترتیب 32 و 20 مگاپاسکال و همچنین استحکام کششی آلومینیم 2024 و 7075 نسبت به نمونه شاهد به ترتیب 26 و 21 مگاپاسکال افزایش پیدا کرده است. درحالیکه در هر دو جنس، سختی تغییر محسوسی نکرده است.https://www.metalleng.ir/article_34340_29728f99c3104f0ee7efac0f90eb2788.pdfانجمن مهندسی متالورژی و مواد ایرانمهندسی متالورژی1563-174521320180923Effect of cold rolling and short-term annealing on microstructure and hardness of A356 aluminum alloyاثر نورد سرد و آنیل کوتاه مدت روی ریزساختار و سختی آلیاژ آلومینیم A3562372463434110.22076/me.2018.92029.1206FAمحمد امینجعفری جوزاندانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایرانروحالهجماعتیدانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران0000-0002-4764-9910Journal Article20180821In this research, the effect of cold rolling and short-term heat treatment on the microstructure and hardness of A356 aluminum alloy were investigated. Microstructural observations by optical microscopy, quantitative analysis using Clemex software and hardness test by Brinell macrohardness were performed. The results showed that the rolling process led to refining, increasing the sphericity, and decreasing the aspect ratio of the silicon particles, as well as removal of porosity in the casting sample. The distribution of silicon particles at the RD-ND plane was more uniform than the RD-TD and section because during the rolling process, the dimensional changes occurs only in the RD and ND directions, resulting in more plastic deformation at the RD-ND plane, and the distribution of silicon particles which is totally dependent on the amount of plastic deformation became more uniform. Also, rolling and heat treatment caused the grain refinement of aluminum through activation of continuous recrystallization and particle stimulated nucleation (PSN) mechanisms. The presence of silicon particles resulted in formation of finer grains and also suppression of the grain growth. Rolling process increased the hardness of the sample, but the heat treatment up to 300 s reduced the hardness. Finally, increasing the heat treatment time to 600 s resulted in an increase in hardness of 26% due to the completion of the continuous recrystallization mechanism.در این پژوهش، اثر نورد سرد و عملیات حرارتی کوتاه‌مدت روی ریزساختار و سختی آلیاژ آلومینیم 356A بررسی شد. مشاهدات ریزساختاری توسط میکروسکوپ نوری، آنالیز کمّی با استفاده از نرم‌افزار کلمکس و آزمون سختی‌سنجی توسط سختی‌سنج برینل انجام شد. نتایج نشان داد که فرایند نورد باعث ریز شدن، افزایش کرویت و کاهش نسبت طول به عرض ذرات سیلیسیم و نیز حذف تخلخل‌های موجود در نمونه‌ی ریختگی شد. توزیع ذرات سیلیسیم در مقطع RD-ND نسبت به مقطع RD-TD یکنواخت‌تر بود زیرا در فرایند نورد ورق تغییرات ابعادی فقط در جهات RD و ND رخ می‌دهد و در نتیجه تغییرشکل پلاستیک بیش‌تری در مقطع RD-ND به وجود آمده و توزیع ذرات سیلیسیم که کاملا وابسته به مقدار تغییرشکل پلاستیک است در این مقطع یکنواخت‌تر شد. همچنین، نورد و عملیات حرارتی موجب ریزشدن دانه‌های آلومینیم از طریق فعالسازی مکانیزم‌های تبلورمجدد پیوسته و جوانه‌زنی تحریک شده توسط ذرات شد. ذرات سیلیسیم علاوه بر این که موجب تولید دانه‌های ریزتری شدند، از رشد این دانه‌ها نیز جلوگیری کردند. فرایند نورد موجب افزایش سختی نمونه شد اما انجام عملیت حرارتی تا 300 ثانیه، سختی را کاهش داد. در نهایت، افزایش زمان عملیات حرارتی به 600 ثانیه به دلیل کامل شدن مکانیزم تبلورمجدد پیوسته موجب افزایش سختی به میزان 26% گردید.https://www.metalleng.ir/article_34341_6b1c2c6ae8329093b3caeda72fe569a9.pdf