انجمن مهندسی متالورژی و مواد ایران مهندسی متالورژی 1563-1745 23 3 2020 09 22 Effect of H321 stabilizing treatment on microstructure, hardness, and grain boundary corrosion resistance of 5083 aluminum alloy اثر عملیات پایدارسازی H321 بر ریزساختار، سختی و مقاومت به خوردگی مرزدانه‌ای آلیاژ آلومینیم نوردی AA5083 196 205 241743 10.22076/me.2021.128765.1289 FA حسین احمدی درمنی دانش‌آموخته کارشناسی، دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. سعید شبستری استاد، دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. 0000-0002-2791-6321 صابر فرمانی دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد، دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. حسین مومنی همکار پژوهشی، دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. Journal Article 2020 06 06 In this research, the influence of H321 stabilizing heat treatment on microstructure, hardness, and intergranular corrosion resistance of 1cm thick sheet of AA5083 has been investigated. After 10%, 20%, 30%, and 40% cold rolling of samples, they were all annealed for recrystallization. The processes of rolling and annealing have been repeated until 1.5mm thickness samples were obtained. Then, 30% cold work was applied to them to achieve sheets having 1mm thickness. For stabilizing treatment, samples were put in the heat treatment furnace for 1 and 4 hours in a temperature range of 150°C to 300°C. Then, sensitization treatment was applied to the samples at 150°C for 48h to consider the effect of stabilizing. The results show that the hardness of samples decreases by increasing stabilizing temperature. The optimum stabilizing temperature for samples with 10% to 30% rolling is 220°C to attain the highest corrosion resistance, but this treatment does not improve the sample's corrosion resistance with 40% rolling. In conclusion, the sample with 20% rolling, which stabilized at 220°C, exhibits mass loss of 6 to 9 mg/cm2 and hardness of 100HV in 4h and 110HV in 1h of stabilizing time has the optimum combination of hardness and intergranular corrosion resistance. در این پژوهش تاثیر عملیات پایداری‌سازی H321 بر ریزساختار، سختی و مقاومت به خوردگی مرزدانه‌ای آلیاژ آلومینیم AA5083 با ضخامت cm 10 مورد بررسی قرار گرفت. نمونه‌های مختلف به میزان 10%، 20%، 30% و 40% نورد شدند و سپس تحت آنیل تبلورمجدد قرار گرفتند؛ عملیات نورد سرد و آنیل به طور متناوب تا رسیدن به ضخامت mm 5_/1 انجام شد. به منظور بررسی عملیات پایدارسازی H321، نمونه­ها پس از اعمال 30% کارسرد از طریق نورد و رسیدن به ضخامت mm 1، در بازه‌ی دمایی °C150 تا °C 300 و به مدت زمان h 1 و h 4 قرار گرفتند. در ادامه نیز عملیات حساس‌سازی در دمای °C 150 به مدت h48، به منظور شبیه‌سازی شرایط کاری و بررسی اثر پایدارسازی بر نمونه‌ها انجام شد. نتایج بدست آمده نشان داد که سختی تمامی نمونه‌ها طی پایدارسازی و با افزایش دما کاهش می‌یابد. مقاومت به خوردگی نمونه‌های با میزان نورد 10% تا 30% در دمای °C 220 به حد بهینه می‌رسد، ولی پایدارسازی تاثیری روی نمونه 40% نورد شده ندارد.  نمونه‌ی حاصل از 20% کارسرد و پایدار شده در دمای °C 220 ، با میزان کاهش وزن در اثر خوردگی حدود 6 تا 15mgcm2">  9 و سختی  HV100 در مدت h 4 و HV 110 در مدت h 1 پایدار سازی، بهترین ترکیب از نظر سختی و مقاومت به خوردگی را در میان تمام نمونه‌ها داراست. https://www.metalleng.ir/article_241743_217c0dfb3393c84caf9324a73f3f0a1c.pdf